Wyższa Szkoła Przedsiębiorczości i Rozwoju Regionalnego

Sylabus przedmiotu:
Rekultywacja terenów zdegradowanych
Prowadzący przedmiot:

dr Irena Burzyńska,
dr inż. Ewa Jędryka

Kontakt dla studentów:

i.burzynska@imuz.edu.pl
e.jedryka@imuz.edu.pl

Nazwa przedmiotu: Rekultywacja terenów zdegradowanych
Forma zajęć: seminarium
Opis przedmiotu:

Przedmiot zaliczany jest do przedmiotów specjalnościowych fakultatywnych na kierunku: ochrona środowiska.
Realizowany jest w 7 semestrze studiów (IV rok) w wymiarze:

  • godziny zajęć obliczeniowe (45'): zajęcia seminaryjne - 20 godz.;
  • godziny zajęć realizowane (50'): zajęcia seminaryjne - 18 godz.;
ECTS: 3 pkt.
Cel zajęć :

Poznanie i trwałe opanowanie: identyfikowania przyczyn degradacji gleby, zasobów wodnych, fauny i flory oraz krajobrazu.

Nabycie umiejętności prowadzenia studiów nad celowością i zakresem prac poprawiających stan środowiska, racjonalnego planowania przedsięwzięć odnowy środowiska uwzględniających potrzeby przyrodnicze oraz ograniczenia gospodarcze.

Rozwijanie w procesie nauczania umiejętności prognozowania skutków podejmowania działań na rzecz odnowy środowiska.
Warunki zaliczenia:

podstawę oceny stanowić będzie pozytywny wynik komputerowej prezentacji - na zadany przez prowadzących temat, wykonanej i przedstawionej przez studenta

Tematy zajęć:

Podstawową metoda nauczania przedmiotu są seminaria obejmujące takie zagadnienia jak:

  • Zagrożenia, degradacja i przekształcenia gleb, gruntów i wód podziemnych.
  • Technologia remediacji i rekultywacji gleb i gruntów.
  • Metody poprawy jakości wód podziemnych.
  • Metody rekultywacji zbiorników i cieków wodnych (techniczne i ekologiczne działania umożliwiające renaturyzację wód).
  • Wymagania przyrodnicze, ograniczenia prowadzenia rekultywacji terenów zdegradowanych.
  • Udrożnienie korytarzy ekologicznych
  • Rewaloryzacja krajobrazu.
Spis literatury podstawowej:

Część: Zanieczyszczenia środowiska

  1. Kowalik P. Ochrona środowiska glebowego. Wyd. PWN, Warszawa 2001.
  2. Manahan S. E. Toksykologia środowiska. Wyd. PWN, Warszawa 2006.
  3. Migaszewski, Z. M., Gałuszka A. Podstawy geochemii środowiska. Wyd. WNT, Warszawa 2007.
  4. O neill P. Chemia środowiska. Wyd. PWN, Warszawa 1997.
  5. pod red. Barałkiewicz D. Specjacja chemiczna. Problemy i możliwości. Wyd. MALAMUT, Warszawa 2009.
  6. pod red. Dojlido J. Fizyczno-chemiczne badanie wody i ścieków. Wyd. ARKADY Warszawa 1999.
  7. pod red. Filipka T. Podstawy i skutki chemizacji agroekosystemów. Wyd. AR w Lublinie, Lublin 2002.
  8. Waleńczak Z. Geochemia organiczna. Wyd. Geologiczne, Warszawa 1987
  9. vanLoon G. W, Duffy S. J. Chemia środowiska. Wyd. PWN Warszawa 2007.
  10. Zakrzewski S. F. Podstawy toksykologii środowiska. Wyd. PWN, Warszawa 1997
  11. Zarzycki R., Imberowicz M., Stelmachowski M. Wprowadzenie do inżynierii i ochrony środowiska. Wyd. WNT, Warszawa 2008.

Część: Rewaloryzacja dolin rzecznych.

  1. Bojarski A., Jeleński J., Jelonek M., Litewka T., Wyżga B., Zalewski J.: 2005. Zasady dobrej praktyki w utrzymaniu rzek i potoków górskich. Ministerstwo Środowiska Departament Zasobów Wodnych; Warszawa
  2. Drzewiecki M. 1997: Wpływ antropopresji na jeziora. Konf. Naukowa; Poznań 2.12.1997
  3. Jędryka E., 2003. Renaturyzacja małych cieków nizinnych. Falenty: Wydaw. IMUZ. ss76
  4. Jędrzejewski W., Nowak S., Kurek R., Mysłajek R.W., Stachura K.: Zwierzęta a drogi. Metody ograniczania negatywnego wpływu dróg na populacje dzikich zwierząt. ISBN 83-907521-3-1, 2004.
  5. Kurek R., Ślusarczyk R. 2008: Ochrona korytarzy ekologicznych fauny przy inwestycjach transportowych - doświadczenia i efekty realizacji projektów aplikacyjnych w latach 2005-2008 Materiały z konferencji nt. Wdrażanie koncepcji korytarzy ekologicznych w Polsce, Białowieża, 20-22.11.2008
  6. Lubieniecki B. 2003. Przepławki i drożność rzek. IRS, Olsztyn s. 83
  7. Mokwa M. (red), Wiśniewolski W., 2008: Ochrona ichtiofauny w rzekach z zabudowa hydrotechniczną, Dolnośląskie Wydawnictwo Edukacyjne
  8. Warunki techniczne prowadzenia robót z zakresie melioracji i gospodarki wodnej na terenach o szczególnych wartościach przyrodniczych. Prac. Zbiorowa pod kier. P. Ilnickiego 1987: Warszawa: PIOŚ
  9. Wiśniewolski W., Augustyn L., Bartel R., Desowski., Dębowski., Klich M., Kolman., Witkowski A. 2004. Restytucja ryb wędrownych a drożność polskich rzek Wyd. WWF Warszawa
  10. Wiśniewski R. 2000: Metody rekultywacji zbiorników wodnych - stan obecny i perspektywy. Materiały IV Międzynarodowej Konferencji Naukowej. Przysiek 12-14.06.2000
  11. Żbikowski A., Żelazo J., 1993. Ochrona środowiska w budownictwie wodnym. Materiały informacyjne. Warszawa: AW "Falstaff".
  12. Żelazo J., Popek Z., 2002. Podstawy renaturyzacji rzek. Warszawa: SGGW ss.319.
Spis literatury uzupełniającej